fbpx
Online rondleiding door Taalmuseum

Kijken, kijken, veel lopen! Wie in Leiden van kunst wil genieten, hoeft daar geen museum voor op te zoeken (ook al zouden we je dat nooit afraden). De straten van de stad hangen namelijk vol met prachtig vormgegeven gedichten. Ruim 100 gedichten in meer dan 30 talen sieren het straatbeeld van Leiden. Er zijn zelfs verschillende wandelingen – onderverdeeld in categorieën zoals vrijheid of natuur – die je kan maken.

Hannah en Roos trekken de wandelschoenen aan en wagen zich aan de route ‘vernieuwers’. Een wandelroute die hen niet alleen bijzondere teksten voorschotelt, maar ook mooie beelden. En even tussen ons: ze maken stiekem ook een mini uitstapje naar de route vrijheid. Die kent namelijk een gedicht die Hannah jullie niet wil onthouden. 

De muurgedichten, een initiatief van Stichting TEGEN-BEELD en gesteund door het Taalmuseum, zijn natuurlijk wanneer je maar wil te bekijken. Alhoewel, we raden het je wel aan bij daglicht te doen. Check de website voor meer informatie over de routes. 

 

Highlights uit de rondleiding:
De kleuren verraden het onderwerp

De kleuren verraden het onderwerp

Taalmuseum

Kan je dit gedicht wat moeilijk lezen? Dat kan kloppen. Het gedicht zit niet alleen verstopt in een portiek, maar is ook nog eens in spiegelbeeld op de muur gezet. Gelukkig kan je het gedicht van twee kanten aanvliegen. Aan de andere kant hangt namelijk een spiegel. Maar ook zonder spiegel kan je al raden waar het over gaat. Ja zeker, de kleuren verraden het al, de Nederlandse Spoorwegen. Dichter Cornelis Bastiaan Vaandrager, een Rotterdammer(t) in hart en nieren, schreef een gedicht over de tijden waarop de trein naar Amsterdam vertrekt. Ironisch…

Dit lijkt misschien geen gedicht, maar is het wel

Dit lijkt misschien geen gedicht, maar is het wel

Taalmuseum

Is dit een gedicht? Als je jezelf dit afvraagt: geen zorgen, je bent niet de enige. Ook Hannah stelt die vraag, en ze is ook zo aardig de vraag meteen te beantwoorden. Ja, het is een gedicht (bedankt Hannah). De Japanse Seiichi Niikuni gebruikte voor het gedicht twee woorden: rivier en zandbank. Het mooie aan het gedicht, is dat de tekst zo is vormgegeven dat het gedicht daadwerkelijk een rivier en zandvlakte voorstelt. Mooi, hè!

 

In dit gedicht neem je de stoomtrein

In dit gedicht neem je de stoomtrein

Taalmuseum

Aangezien de meeste van ons de stoomtrein niet hebben meegemaakt, is dit een goed gedicht om eens goed stil bij te staan. Dit gedicht stamt uit het jaar 1925 en is geschreven door de Italiaanse Cesare Simonetti. De titel Treno in Corsa betekent bewegende trein. De tekst laat een stoomtrein zien die op gang komt, over de rails dendert en uiteindelijk zijn eindbestemming bereikt. Ook mooi om te zien: de bovenkant van dit gedicht ziet eruit als een schoorsteen waar stoom uitkomt. Toepasselijk!

Abonneer op ons YouTube kanaal!

Zo ben jij als allereerste vanaf je bank in een museum.

Volg ons Instagram!

Zo kan je opscheppen bij je vrienden met de kekste weetjes.

Mede mogelijk gemaakt door